امروز اولین روزیست که بعداز برگشتن از مسافرتم با دوچرخه قدیمی ویار همیشگیم کورسی پژو۲ که سالهای زیادی را با هم گذراندیم خاطرات ان روزها را مرور کردیم وقتی سوار بر این اسب اهنی فرانسی میشم احساس عجیبی تووجودم قل میزنه که امروزیها به ان نوستالوژی گویند یاد ان روزهای قشنگ می افتم که دنیا برام یک رنگ داشت  روزهای که سایه جنگ بر سر ٬ما سنگینی می کرد روزهای که مادر تکیه گاه بود روزهای که پدر غریبه بود روزهای که دلتنگشانم روزهای که هیچ گاه بر نخواهد گشت اکنون ۲۳سال از سال از ان خرید افسانه ای برای من میگذرد ومن هنوز گاهی اوقات بر این اسب فرانسیم سوار میشم با اینکه واقعا اسب من پیر شده اما هنوز برایم یک اسب تازه نفس است واینقد به من وفاداره که تا حالامنو جای لنگ نزاشته اسبی که شهرهای زیادی را باهم گشتیم وبعدازین هم میخوام به رسم یاد بودتو اتاقم نصبش کنم